محققان پژوهشگاه رویان جهاد دانشگاهی موفق به مهندسی بافت استخوان با استفاده از سلولهای بنیادی مزانشیمی شدند.
محمدرضا باغبان اسلامی نژاد- دانشیار گروه سلول های بنیادی مزانشیمی پژوهشگاه رویان و مجری طرح- با اعلام این مطلب به خبرنگار «پژوهشی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، اظهار کرد: در درمان های ارتوپدی به منظور بازسازی ضایعات وسیع استخوانی روش های متفاوتی مانند اتوگرافت، آلو گرافت و ایمپلنتهای فلزی وجود دارد اما مشکلات ناشی از این روش ها سبب شده که محققان به دنبال روش های بهتری برای درمان این نوع بیماریها باشند.
محقق برگزیده چهاردهمین جشنواره تحقیقاتی رازی و دهمین جشنواره تجلیل از پژوهشگران برتر سال (1388) درخصوص چگونگی انجام این پروژه خاطر نشان کرد: تولید استخوان با استفاده از مهندسی بافت یکی از روش های پیشنهادی است که در حالت پیشرفته خود سلول استخوانی را در یک داربست اسفنجی مناسب کشت میدهد اما مشکلات مربوط به تهیه سلول استخوانی سبب شده تا توجه محققان به منبع سلولی دیگر یعنی سلول بنیادی مزانشیمی سوق داده شود.
اسلامی نژاد با بیان اینکه سازه استخوانی مورد نظر با استفاده از سلول بنیادی مزانشیمی و داربست مناسب ساخته شده است، عنوان کرد: یکی از مشکلات مهم در مهندسی بافت که بارگیری اپتیمال سلول به داخل فضاهای سه بعدی و پیچ در پیچ داربست بوده و درجای خود روشی نوین و موثر برای افزایش میزان ورود سلول به فضاهای داخلی داربست است را مورد بررسی و تحقیق قرار دادهایم.
دانشیار گروه سلول های بنیادی مزانشیمی پژوهشگاه رویان با اشاره به اینکه در این بررسی از کامپوزیتی متشکل از آلژنیت، ژلاتین و بتا تری کلسیم فسفات استفاده شده است، تصریح کرد : برای ساخت سازه ابتدا سلولهای بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان موش صحرایی استخراج، تخلیص و تکثیر کرده و پیش از بارگیری ، توان تمایز به استخوان سلول ها در کشت تک لایه را مورد تایید قرار دادیم تا در نهایت داربست های مورد استفاده را به ابعاد نیم سانتیمتری بریده و سلول بنیادی مزانشیمی را به منظور بارگیری در داخل ژل کلاژن معلق کردیم.
وی در گفتوگو با ایسنا افزود: سوسپانسیون سلول بنیادی مزانشیمی ژل کلاژن را به صورت قطره ریزی بر روی سطح فوقاتنی داربست قرار داده تا به آرامی در داخل حفرات عمقی آن نفوذ کند. در واقع ژل کلاژن محیط نسبتا ویسکوزی فراهم می کند تا سلول ها به آرامی به عمق تخلخل داربست نفوذ کرده و به سطوح آن بچسبند.
محقق پژوهشگاه رویان در خصوص مقایسه روش بارگیری در این طرح با روش معمول مخلوط کردن سلول با محیط کشت خاطر نشان کرد: برای ارزیابی و مقایسه دو روش بارگیری تعداد سلول های داخل داربست در زمان های مختلف کشت را شمارش کرده تا مشخص شود با کدام روش بیشترین سلول وارد فضاهای داربست میشود.
اسلامی نژاد در پایان با بیان اینکه در انتهای کشت میزان تمایز به استخوان در دو گروه را مورد ارزیابی و مقایسه قرار دادیم گفت: این مقایسه در جهت تعیین تاثیر ژل کلاژن بر تمایز به استخوان سلول های بنیادی مزانشیمی در کشت سه بعدی در داخل داربست کامپوزیتی صورت گرفته که نتایج حاکی از برتری بارگیری سلول با ژل کلاژن در مقایسه با محیط کشت ( گروه بدون کلاژن) است چرا که در گروه ژل کلاژن، توزیع سلولهای بنیادی مزانشیمی در داخل داربست یکنواخت تر و با تعداد سلول بیشتری صورت گرفت و همچنین تمایز به استخوان با شدت بیشتری در این گروه اتفاق افتاده بود.
